Okudukça öğren, öğrendikçe konuş! Çünkü bilen konuşur...

Ailelerin Çocuk Yetiştirme Biçimleri Ve Çocuğa Olan Etkileri

Çocukların yetiştirildiği ailenin yapısı, bireylerin kişilikleri ve yaşantısı çocukların gelecekteki yaşantılarını ve toplumsal ilişkilerini belirler. Her anne ve babanın çocukla ilişki kurma becerisi, yetiştirilme tarzı ve anne-babalık tutumu birbirinden farklıdır. Çocukların davranışları sizin tutumunuza göre değişiklik gösterir ve çocuğa etki eder.

Anne ve Baba Tutumları

Otoriter Anne ve Baba

Genellikle katı, baskıcı, hoşgörüsüz bir tutum sergilerler. Çocuğun hata yapma hakkı yoktur ve bir yetişkin gibi davranmasını bekleyebilirler. Herşey kurallara bağlıdır. Kontrolü elden bırakmazlar. Böyle bir ortamda büyüyen çocuk, kendini ifade edemez. Böyle yetişen çocuklar genellikle tedirgin, sessiz, çekingen ve özgüvensiz olur. Kendi başına karar vermekte zorlanır. Yönlendirilmeyi beklerler ve çocuklar isyankar bir tavır takınabilir.

Serbest Anne ve Baba

Ailede serbestlik ve denetimsizlik çocuğun başına buyruk davranmasına sebep olur. Kuralsız ve düzensizlik mevcuttur. Bu tip ailede büyüyen çocuklar, isteklerinin her zaman yerine getirilmesini ister. Kurallara uymak istemez, bazende bencilce davranabilirler.

İlgisiz Anne ve Baba

Çocuğun fiziksel ve ruhsal olarak yalnız bırakıldığı aile modelidir. Çocuğa karşı ilgisiz ve umursamaz davranır, çocuğun duygusal gereksinimlerini yoksayarlar. Bu ailede yetişen çocuklar, dikkat çekmek isteyebilir ve saldırganlık gösterebilirler. İletişimsizlikten dolayı dil gelişiminde gerilik görülebilir, çocukta özgüven sorunu yaşayabilirler.

Tutarsız Anne ve Baba

Çocuğun herhangi bir davranışı bir ebeveyne göre normalken diğerine göre yapılmaması gereken bir davranış olabilir. Çocuk böyle durumlarda neyin ne olduğunu anlamayabilir. Anne ve baba ortak noktada buluşmalı ve bu şekilde çocuğa yaklaşmalıdır. Bir ebeveyn, herhangi bir davranışı onaylamıyorken diğerinin olumlu karşılaması çocuğun kafasını karıştıracaktır. Bu yaklaşımlarla büyüyen çocukalar, güvensiz ve kaygılı olabilir. Yetişkinlikte insanlarla güven sorunu yaşabilir ve karar verme konusunda zorluk çekebilirler. Tutarsız ve dengesiz davranışlar sergileyebilirler.

Aşırı Koruyucu Anne ve Baba

Çocuk adına tüm kararları anne-baba alır. Çocuğa aşırı sevgi ve özen gösterirler. çocuğu her türlü tehlikeden, hastalıktan korumaya çalışıp, ellerinden geleni yaparlar. Çocuğakendi isteklerini söylemesi ve karar vermesi için fırsat tanımazlar. Çocuk özbakımını yapabilecek düzeydeyken bile anne müdahale eder. Kıyafetlerini, eşyalarının seçimini anne yapar. Çocuğu gerek fiziksel gerek duygusal anlamda kendine bağımlı hale getirir. Çocuğu bunaltacak kadar sevgi ve şefkat içinde olurlar. Bu şekilde büyüyen çocuklar, özgüvensiz, karar vermede güçlük çeken bireyler olurlar. Sosyal ortamlarda çocuklar kendilerini huzursuz, tedirgin hissedebilir.

Destekleyici Anne ve Baba

Hoşgörülü ve güven veren, sevgisini göstererek çocuğu olduğu gibi kabul eden ebeveyn modelidir. Çocukla iletişim kurarak, çocuğun kendi gibi olmasına fırsat verirler. Çocuğa saygı gösterilir ve bir birey olduğu hissettirilir. Evdeki kurallara sadece çocuk değil, tüm bireyler uyar. Bu tür ailede yetişen çocuklar, özgüvenli, sosyal ortamlarda mutlu, sorumluluk sahibi bireyler olurlar. Kendine ve çevresindeki insanlara güvenir, bağımsız ve saygılıdırlar.

Mükemmelliyetçi Anne ve Baba

Herşeyin en iyisini, en doğrusunu isterler. Çocuğun her alanda başarılı olmasını bekler ve hata kabul etmezler. Çocuğun hata yapmaya hakkı yoktur, belli kalıplara uymak zorundadır. Çocuğu olduğu gibi kabul etmeyerek, tamamen kendi istekleri doğrultusunda yaşamasını isterler. Çocuk kurallara uymadığında katı cezalar verebilirler. Butip ailede yetişen çocuklar, başarısız olduklarında hayal kırıklığına uğrarlar. Kendine güveni yoktur, hata yapmaktan korkarlar.

Yazar Hakkında

Talha Yılmazer
Talha Yılmazer

Yorum Yap